قساوتها ومظالم ويا مثالب ومعايب ايشان تصنيف مىشده است تحريف يا معدوم سازند ، ويا اينكه أساسا خود مصنّف ويا شاعر بر اثر تهديد واخافهء حكّام مجبور به شستن يا سوختن أثر خود مىشده است ، به مظانّ آن مراجعه فرمايند كه شواهد بسيارى خواهند يافت . ويكى از آن شواهد موردى است كه در كتاب مستطاب « عيون أخبار الرضا عليه السلام » توسّط شيخ أجلّ رئيس المحدّثين صدوق رضوان اللّه عليه وباسناد آن بزرگوار از طريق حاكم بيهقى ومحمّد بن يحيى الصولي دربارهء سوختن نسخهء أشعار « إبراهيم بن عبّاس صولى » شاعر بزرگ ويكى از مادحان امام ثامن ضامن حضرت علي بن موسى الرضا صلوات اللّه عليه ، ضبط ونقل شده است ( عيون چاپ سنگى ص 285 ) . كوشش بنى عبّاس در شناسائى علويان بمنظور تحت نظر داشتن دائم آنها بسبب وحشتي كه از اين شير بچّگان داشتند بر صفحات تاريخ نقش بسته است ، واين اصرار وپى گيرى شديد بنى عبّاس ( وخصوصا در دوران سلطنت أبو جعفر منصور وهادي ومهدى ورشيد ومأمون ومعتصم ومتوكّل ) در كشف هويّت وتعيين مواليد ووفيات علويان آنچنان فشار وآزارى بر اين خاندان جليل عزيز وارد مىساخت كه در بعضي موارد سادات بزرگوار علوي هويّت واقعي خود را از فرزندانشان وهمسرانشان هم مكتوم مىداشتند ، وبسا كودكان معصوم آن سادات گرامى ونوادگان خاتم الأنبياء صلّى اللّه عليه وآله كه خود نمى دانستند كه كيستند ، وچه خون مقدّسى در عروق آنها جارى است ، نمونه‌هاى اين اندوه وخون جگرى كم نيست ، وحتّى گاه كار بدانجا مىكشيد كه نوباوگان شجرهء مباركهء مصطفوي ودوشيزگان خردسال سلالهء محتشم علوي با طالبى